وقتي به كامپيوترم نگاه كردم ، گفتم كاش زندگي هم مثل يه كامپيوتر بود ؛

كاش يه دكمه ي reset  داشت  تا هر وقت به بن بست خوردي بتوني از اول شروع كني ،

كاش يه دكمه ي delete داشت تا هرچي خاطره ي بد هست رو پاك كني ،

كاش مي شد  ctrl + z گرفت و تا هرجا كه مي خواي برگردي عقب ،

كاش مي شد هر وقت تو زندگي سر دو راهي موندي ، فوراً از help استفاده كني ،

كاش مي شد هرچي خوبي هست رو تو جاي جاي زندگي copy  كني ،

كاش مي شد شادي و غصه ها رو با بقيه share  كني ،

كاش مي شد همه ي بغض و كينه ها رو shift + delete كني ،

كاش هر كاري رو كه مي خواستي بكني اول يه preview بهت نشون بده تا مطمئن بشي كه داري تصميم درستي مي گيري ،

كاش هروقت مي خواستي يه عمل مهمي رو انجام بدي ازت سؤال مي كرد are you sure? تا درست روش فكر كني ،

كاش مي شد تيره و روشن بودن زندگي رو خودت تعيين كني ،

كاش از تو properties زندگي مي تونستي ويژگي هاي زندگيت رو ببيني و هرچي رو كه دوست نداشتي عوض كني ،

كاش مي شد هرچقدر از زندگي رو كه خودت مي خواي ببيني ،

كاش يه دكمه ي stand by داشت تا هر وقت خسته مي شدي، يه كم بتوني دور از هياهو استراحت كني ،

كاش ...

كاش يه دكمه ي turn off  داشت تا هروقت كه دلت خواست از همه چيز خداحافظي كني ....!!!

چي ميشد اگر زندگي اينجوري بود ؟!!

اصلا چي ميشه اگر واسه زندگي يه OS تعريف كنيم ؟!!